nomadkurso

Ĉefpaĝo » Posts tagged 'madagaskaro'

Tag Archives: madagaskaro

Matena promenado en la boŝo

Matena promenado en la boŝo.

Mangily , jaŭdon, la 14an de januaro.

Je la kvara matene, fulmotondro ĵus finiĝis. Ni retrovas nin por frua foriro je la kvina.

Ĉe la elirejo de la vilaĝeto, abelmanĝuloj malfermas la boŝovojon.

La suno leviĝas kaj baobaboj etendas siajn spegulbildojn sur lageto. La madagaskara Centropo (nomata « tulu » en la malagasa lingvo) kantas nokte kaj tage. Ĝia sonora etoso alkondukas nin en nekonatan naturon.

Fred kaj Dominique, niaj afablaj gvidantoj, kondukas nin tra odora vegetaĵaro. Malrapide ni piediras por miri la vivon kiu vekiĝas. Sed, jam, sunradioj varmigas boŝon kaj malpezaj papilioj flugas ĉirkaŭ ni. Nun la temperaturo altiĝas kaj ni serĉas bonefikan ombron en la arbareto. Ĉu ni vidos lemurojn? Atentemaj al ĉiuj movoj, ĉiuj bruetoj, niaj ĝvidantoj estas viglaj. Sed tiun matenon lemuroj ne montriĝas al ni. Eble ili dormas ankoraŭ post la malkvieta nokto.

Ni retrovas nian vilaĝeton por bonveniga matenmanĝo.

Skribita de Bergère kaj Florence

Antsirabe

Antsirabe

Tiu urbo estas la dua ĉefa urbo de Madakaskaro.

Ni tranoktis du noktojn en norvega centro « Lavasoa ». Pluraj konstruaĵoj akceptas grupojn. Ĝi situas en bela parko de kie eblas spekti pejzaĝon: fore staras montetoj, pli proksime kuŝas la urbo kaj sube etaj rizkampoj.

La urbo aspektas pli tradicia ol la ĉefurbo. La taksioj estas duspecaj: la piedaj kaj la biciklaj. Fakte la taksioj ne havas motorojn, estas homoj, kiuj tiras la veturilojn kurante aŭ biciklante; ofte la taksiistoj estas nudpiedaj.

La urbo havas kelkajn ĉefajn stratojn asfaltitajn kaj multajn mallarĝajn terstratetojn. Ni rimarkis preĝejegojn katolikan kaj protestantan. Dimanĉe ili estas plenplenaj de fideluloj.

Ni vespermanĝis sabaton la naŭan, en bela luksa restoracio por 45 000 ariaroj por 18 personoj (la tuta grupo), t.e. 135 € do po 7 € por ĉiu homo. Krom kelkaj luksaj restoracioj multaj popolaj restoracioj proponas manĝaĵojn: fiŝaĵojn, zebuaĵojn, porkaĵojn kaj kokaĵojn kun plejofte rizo aŭ frititaj terpomoj kaj iom da legomoj subrostitaj. La prezo de tiu manĝaĵo inklusive trinkaĵojn kostas inter 2 kaj 3 eŭrojn.

Por la matenmanĝoj ni budumis sub la tegmenta bazaro por trinki kafon aŭ teon kun frititaj bulkoj.

Tiu urbo estas bela kaj ni baldaŭ revenos.

Verkita de Amapola kaj Michel

La legendo de la lago « ANDRAIKIBA »

La legendo de la lago « ANDRAIKIBA »

Temas pri « klasika legendo ». Tiam viro amas samtempe du virinojn kaj reciproke. Li ne kapablis ekekti kaj la situacio iĝis neeltenebla.

Per boato li atingis la mezon de la lago kaj proponis al la du virinoj naĝi ĝis la alia flanko de la lago. Li elektos la unuan kiu atingas la celon.

Unu el la du virinoj dronis kriante: “ho! Dio mia, ve mia ventro, bedaŭrinde, mia ventro!”

Li fakte ne sciis ke ŝi estas graveda…

Ŝia peza ventro mortigis ŝin kaj ekde tiu tempo la lago nomiĝas “Andraikiba” aŭ “Ve mia ventro”.

Jen unu el la multaj versioj kiun ni elektis, kaj nia aparta konkludo temas pri la espero ke la alia virino ne estu malfekunda !

Verkita de Marie kaj Évelyne

Nomadkurso en Malagasujo

Post du Nomadkursoj, en Togolando kaj en Ĉeĥujo, en januaro 2016 okazis tria Nomadkurso, en Malagasujo.

Nia vojaĝo komenciĝas! ek!

 

La grupo kaj la projekto

LA PROJEKTO

mapo de Nomad'Kurso

Vidu nian programon: Itinéraire projet (franclingva)index

Antaŭ kelkaj jaroj, ideo naskiĝis ĉe iuj pro la grava problemo de granda parto de esperantistoj: superigi la komencantan nivelon. Aliparte, multaj esperantistoj ne aŭdacas sole viziti fremdajn landojn.

La ideo do kiu venis en kelkajn kapojn estas viziti Esperantujon grupe kaj plibonigi ĉies Esperantonivelon, uzante tiun lingvon kiel eble plej ofte, ne nur kun la lokaj esperantistoj sed ankaŭ kun la aliaj grupanoj. Plie, ĉiutage kursoj okazos, gvidataj de iu fama instruisto.

La nura kondiĉo estas iomete lerni Esperanton antaŭ la vojaĝo por ne droni en malaktiva partopreno.

LA GRUPO

Tiun jaron, Malagasujo estas la celo de nia vojaĝo. Dek kvar personoj de tri malsamaj niveloj partoprenas la kursojn kun la  instruisto.

Kvar aliaj personoj akompanos nin. Ili estas malagasaj kaj zorge antaŭpreparis nian alvenon kaj  faciligos nian iradon kaj restadon. Ĉiuj ĝojas vojaĝi kune, en amika etoso.

Verkita de Marie

Dina kaj Évelyne

Dina kaj Évelyne

Dialogo :

-Saluton kara Dina! Mi konas vin de longe, kaj mi forgesis kiom vi aĝas….

-Mi aĝas 39 jarojn

-Ankoraŭ juna vi estas!

-Mi ne estas juna, sed matura! Kaj vi Évelyne, kiom vi aĝas?

-Do, pri mi, ne decas demandi pri mia aĝo. Sed, mi diros al vi sekrete. Diru al neniu!

-Mi gardos la sekreton

-Do, mi fidas vin, mi estas nur 62 jara

-Ho! Do vi estas juna

-Jes, konsentite. Rakontu al mi kie vi loĝas.

-Mi loĝas en Manjakaray, kvartalo de Antananarivo, kun mia familio kaj gepatroj. Mi havas du infanojn, Antso kaj Vetso.

-Kion signifas la nomoj?

-Antso signifas «alvokon» kaj Vetso «melodion». Kara Évelyne, ĉu vi havas infanojn?

-Jes mi havas unu filinon kaj 3 genepojn.

-Ha! mi konas Sorane kiu estas amikino en Facebook aŭ vizaĝlibro. Kaj kie vi loĝas?

-Mi bonŝancas loĝi en belega montaro sude de Francujo ĉe Pireneoj. La vilaĝeto nomiĝas Arrout kaj entenas 60 loĝantojn. Sed, Din’, ĉu vi laboras?

-Jes, mi laboras perrete hejme. Mi skribas artikolojn por franca firmao kiu zorgas pri domizolado.

-Ĉu plaĉas al vi tiu laboro?

-Jes, nun, mi spertas pri domizolado kio tute ne utilas en nia lando !!! Kaj vi Évelyne, ĉu vi laboras ?

-Jes ja, mi laboras en pluraj kampoj. La ĉefa estas la akceptado de infanoj dum ĉiuj ferioj. Mi ankaŭ ĝardenumas kaj zorgas kun miaj geamikoj pri la mastrumado de la domo. Sed, mi ŝatus koni viajn hobiojn, Dina.

-Mi brodas…

-Ho jes! Kaj mi devas agnoski ke vi tre bele brodas!

-Kaj mi ŝatas legi. Évelyne, mi scias ke plaĉas al vi vojaĝi sed ĉu vi havas aliajn hobiojn?

-Fakte iom tro….krom vojaĝo, legado, ĝardenumado, Esperanto, mi violonas, kaj kantas en koruso.

-Kiajn kantojn?

-Ĉiajn, alilandajn, klasikajn….

-Dankon Dina,

-Dankon Évelyne, Ni ĝojas!

Verkita de Dina kaj Évelyne

Marie

Marie

DSCN0473

Marie loĝas en la suda parto de Francio, apud Hispanio, en la norda parto de  la regiono, preskaŭ lando, nomata Eŭskio. Ŝi estas emeretiĝinta, sed instruas en diversaj asocioj jogon, pacan arton kaj zenon. Ŝi zorgas pri preparado de jogoinstruontoj.

Aparte, ŝi profesie okupiĝas pri mens- kaj korp- resaniĝo. Ŝi eklernis Esperanton en 1998 danke al virino kiu proponis interŝanĝi jogokursojn kontraŭ Esperantokursojn.

P1060301

Verkita de Ginet

Ginet

Ginet

P1070353

Ginet tridek ok jaraĝas, li estas patro de du infanoj, Antso kaj Vetsu. Li devenas de Ambalavao.

Li eklernis Esperanton ekde 2004, danke al sinjoro Rasolofo. Tiu sinjoro Rasolofo estis entreprenisto kaj serĉis homojn por helpi lin.

Tiel li konatiĝis kun li, laborante por li. Poste, Rasolofo havis grandajn problemojn kaj Ginet gastigis lin sed ne akceptis monon por la manĝado kaj la loĝado. Por danki lin, Rasologo dum tri tagoj instruis al li Esperanton kaj poste donacis libron por daŭrigi la lernadon.

Hazarde, Ginet renkontis Guillaume kaj lernigis al li Esperanton. Poste, Guillaume venis en Francion, en La Maraude, kaj parolis pri Ginet. Pro tio, dum la unua vojaĝo en Malagasio, La “Maraudanoj” planis iri al Ambalavao, por renkonti Ginet. Ankaŭ per Esperanto, kelkajn jarojn poste, Ginet renkontis Dina.

Tiel Ginet sin prezentis.

P1000496

Verkita de Marie

Jopo

Jopo

IMG_1733

Ĉar alvenis malfrue, ni malmulte laboris ĉar ni ne havis sufice da tempo…

Jen Jopo :

Li naskiĝis en Lille sed de longe loĝas en Arrout, kaj laboras por la Asocio “La Maraude”. Krom esperanto li ĝardenumas.

Jopo instigis “Esperanto plus” kies celo estas subteni geesperantistojn, ĉefe en Afriko, por ke ili disvolvu esperanton.

Estas mia tria Nomadkurso, mi esperas lerni esperanton vizitante esperantistojn.

P1070424

Verkita de Eva

Lala

Lala

IMG_7174

Estis dum mia unua vojaĝo al Madagaskaro kiam mi renkontis Lala. Ŝi gastigis nin en sia domo kun Jopo, Evelyne kaj Françoise.
Estis ĝoja renkonto, oni multe babilis esperante. Lala estas instruistino kaj laboras multe kun la infanoj de sia kvartalo.
Ŝi havas 2 filinojn, Dina kaj Ando. Danke al ili, ni hodiaŭ vojaĝas per nomad’kurso.
P1040119
Verkita de Bergère